Organisatorische Barrières Voor Circulaire Economie

De overgang naar een circulaire economie in Nederland verloopt traag door interne obstakels binnen bedrijven. Ondanks ambitieuze doelen voor 2030 en 2050, zoals 80% afvalrecycling en een reductie in grondstoffengebruik, blijven organisaties worstelen met uitdagingen zoals:

• Gebrek aan kennis: Veel bedrijven weten niet hoe circulariteit praktisch toe te passen.
• Financiële obstakels: Gerecyclede materialen zijn vaak duurder dan nieuwe grondstoffen.
• Kwaliteitszorgen: Wantrouwen in gerecyclede materialen belemmert adoptie.
• Onduidelijke regelgeving: Inconsistent beleid maakt implementatie lastig.
• Slechte samenwerking: Concurrentie en gefragmenteerde systemen vertragen vooruitgang.

Oplossingen zoals multi-stakeholder samenwerkingen, financiële ondersteuning, en duidelijke certificeringsstandaarden zijn nodig om deze barrières te overwinnen. Het succes van initiatieven zoals Retoertje.nl toont aan dat circulaire modellen niet alleen mogelijk zijn, maar ook economische voordelen kunnen bieden door hergebruik en lagere kosten. Nederland heeft de kans om een leidende rol te spelen, mits deze obstakels worden aangepakt.

Barrière 1: Beperkte circulaire opties en kennis

Tekort aan circulaire producten en diensten

Een groot probleem voor bedrijven die circulair willen werken, is het gebrek aan beschikbare alternatieven. Circulaire opties zijn simpelweg schaars, en dat maakt het lastig om een duurzame strategie te realiseren. Dit komt doordat bedrijven vaak afhankelijk zijn van derden voor de levering van afgedankte producten en afvalmaterialen. Wanneer deze toevoer onvoorspelbaar of onvoldoende is, wordt het opschalen van circulaire modellen vrijwel onmogelijk.

Daarnaast speelt prijsconcurrentie met nieuwe grondstoffen een grote rol. Primaire materialen zijn meestal goedkoper dan gerecyclede alternatieven, wat circulaire keuzes minder aantrekkelijk maakt. Dit prijsverschil is het gevolg van een infrastructuur die is afgestemd op lineaire productie, niet op materiaalterugwinning.

Een ander obstakel is dat veel producten niet ontworpen zijn voor circulariteit. Ze bevatten materialen die moeilijk te recyclen zijn of zijn niet eenvoudig te demonteren voor hergebruik. Zonder een focus op circulair design blijft de overgang naar een circulaire economie beperkt.

Naast deze beperkingen in het aanbod, speelt ook een gebrek aan kennis een belangrijke rol.

Kennislacunes binnen organisaties

Veel bedrijven worstelen met de praktische kant van circulariteit. Hoewel het concept vaak wel wordt begrepen, ontbreekt het aan inzicht in hoe het concreet kan worden toegepast. Complexe terminologie en een gebrek aan duidelijke richtlijnen maken het lastig om circulaire strategieën in de praktijk te brengen. Dit leidt tot onzekerheid en interne weerstand – medewerkers en managers blijven vasthouden aan vertrouwde lineaire methoden.

"One of the repeated barriers to developing the circular economy is translating what it means on a practical level for different businesses and organisations. The terminology can be a challenge, and the concept as a whole is so big, it is almost overwhelming." – CIWM

Ook op managementniveau ontbreekt vaak het begrip van de voordelen van circulariteit. Zonder deze steun blijven noodzakelijke investeringen uit. Bovendien missen veel bedrijven de kennis en vaardigheden die nodig zijn voor circulair ontwerp, demontage en materiaalterugwinning. Een ander probleem is dat ze vaak niet weten hoe ze de impact van circulaire initiatieven moeten meten. Het ontbreken van meetbare resultaten maakt het moeilijk om het management te overtuigen van de zakelijke voordelen.

Deze kennistekorten en operationele uitdagingen weerspiegelen een diepgewortelde lineaire cultuur binnen bedrijven. Onderzoek laat zien dat barrières voor circulaire innovatie vooral ontstaan op organisatieniveau, gevolgd door problemen in de waardeketen en bij werknemers. Dit benadrukt dat het aanpakken van interne kennislacunes vaak een noodzakelijke eerste stap is voordat technologische oplossingen effectief kunnen worden geïmplementeerd.

Jan Jonker 'Circulaire economie en jouw business' | Holland High Tech NETWERKEVENT 2024

Barrière 2: Financiële en kostenuitdagingen

Naast een gebrek aan kennis spelen financiële obstakels een grote rol in het vertragen van de overgang naar een circulaire economie.

Hoge kosten van circulaire alternatieven

Financiële uitdagingen maken de circulaire transitie ingewikkeld. De overstap vereist aanzienlijke investeringen in onderzoek, nieuwe infrastructuur en aanpassingen in productieprocessen. Vooral voor kleine en middelgrote bedrijven (mkb) zijn deze kosten vaak niet haalbaar.

Een belangrijk probleem is dat gerecyclede materialen vaak duurder zijn dan nieuwe grondstoffen. Dit komt doordat de huidige marktprijzen geen rekening houden met de milieukosten – een fenomeen dat bekend staat als "ontbrekende true pricing". Hierdoor blijven traditionele, lineaire productiemodellen kunstmatig goedkoper, terwijl circulaire bedrijven met hogere kosten te maken hebben. Uit onderzoek onder Nederlandse bedrijven die werken met "product-als-dienst"-modellen, gaf 63% aan dat financiële obstakels een groot probleem vormen.

"The low price of virgin materials and high investment costs are some of the main market barriers." – Kirchherr et al.

Daarnaast zijn de terugverdientijden van circulaire investeringen vaak onzeker en lang. Dit maakt het moeilijk om financiering te krijgen via traditionele kanalen. Bedrijven worden ook geconfronteerd met extra kosten voor marketing en logistiek, zoals retourstromen en innamesystemen. Vooral in materiaalintensieve sectoren zoals de bouw en productie zijn deze kosten een zware last.

Ontbrekende financiële ondersteuningsstructuren

Hoewel er subsidies bestaan, ontbreekt het aan een structurele fiscale stimulans om gerecyclede materialen aantrekkelijker te maken. Zonder deze stimulansen blijven circulaire businessmodellen financieel minder aantrekkelijk.

Er zijn wel enkele initiatieven in Nederland. Zo bood de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO) tussen 2021 en april 2025 de "Subsidie Circulaire ketenprojecten" aan. Hiermee konden mkb-bedrijven tot €20.000 aanvragen om procesadviseurs in te huren. Een voorwaarde was dat minimaal drie tot zes partijen samenwerkten – bijvoorbeeld een leverancier, een mkb'er en een afnemer – om een circulair product of proces te ontwikkelen dat CO2-uitstoot en grondstofgebruik vermindert. Andere regelingen, zoals de DEI+ (voor energie-innovatie) en VEKI (voor klimaatinvesteringen in de industrie), bieden ook enige ondersteuning.

Desondanks ervaren veel bedrijven onvoldoende financiële steun om de stap naar circulariteit te maken. Zolang er geen bredere fiscale hervormingen en stabielere subsidies komen, blijven de kosten een belangrijke hindernis voor de transitie naar een circulaire economie.

Barrière 3: Kwaliteitszorgen en certificeringslacunes

Twijfels over de prestaties van gerecyclede materialen houden de overgang naar een circulaire economie tegen.

Twijfels over de prestaties van gerecyclede materialen

Gerecyclede materialen worden vaak als minder duurzaam en betrouwbaar gezien dan nieuwe grondstoffen, wat voor veel bedrijven een struikelblok vormt. Dit wantrouwen is niet ongegrond. De variatie in post-consumer afval en de technische uitdagingen bij het scheiden van materialen resulteren vaak in secundaire grondstoffen van mindere kwaliteit.

Bovendien leidt de afhankelijkheid van externe partijen voor afvalmaterialen tot een grillige en onzekere aanvoer van grondstoffen. In sectoren zoals de bouw roept de beperkte recycleerbaarheid van bepaalde materialen extra vragen op over hun prestaties op de lange termijn.

"The quality of the post-consumer plastic waste due to diversity and difficulties for separating plastic from other materials is seen as a major barrier." – Baldassarre et al.

Een ander probleem is het gebrek aan duidelijke gegevens over het "Total Substitution Potential" (TSP): in welke mate kan een secundair materiaal een primaire grondstof vervangen zonder dat de functionaliteit wordt aangetast? Zonder deze informatie blijven bedrijven terughoudend om gerecyclede alternatieven te omarmen.

Om deze zorgen weg te nemen, is het essentieel om duidelijke normen te ontwikkelen die de betrouwbaarheid van gerecyclede materialen kunnen garanderen.

Gebrek aan gestandaardiseerde certificeringssystemen

Het ontbreken van uniforme kwaliteitsnormen voedt de onzekerheid verder. Hoewel regelgeving vaak recyclingdoelen oplegt, ontbreekt het aan een heldere definitie van wat "hoogwaardige recycling" precies inhoudt. Hierdoor hebben bedrijven geen concrete richtlijnen om zich aan te houden. In Nederland streeft de overheid bijvoorbeeld naar 82% afvalrecycling in 2035, waarvan 15% als hoogwaardig moet worden beschouwd.

Zonder gestandaardiseerde certificeringssystemen vertrouwen consumenten en bedrijven vooral op merken als indicator van kwaliteit, met name bij refurbished producten. Dit gebrek aan een wereldwijd erkend raamwerk voor de circulaire economie maakt het voor bedrijven nog moeilijker om de overstap te wagen. Zolang er geen uniforme kwaliteitsstandaarden zijn, blijft onzekerheid over de prestaties van gerecyclede materialen een grote belemmering voor de bredere toepassing van circulaire praktijken.

Barrière 4: Onduidelijke regelgeving en beleidslacunes

Versnipperde wet- en regelgeving maken het moeilijk om circulaire praktijken effectief te implementeren.

Inconsistente beleidskaders

Een gebrek aan een algemeen geaccepteerde definitie van "circulaire economie" creëert verwarring. Dit houdt bedrijven vast in een "validatiefase", waarin onduidelijk blijft welke normen gevolgd moeten worden. In Nederland, waar de circulaire materiaalgebruiksgraad in 2022 op 27,5% lag, speelt dit probleem ook.

Voor de bouwsector is dit extra ingewikkeld door onduidelijkheden rond hergebruik en recycling van bouw- en sloopafval. Internationaal opererende bedrijven lopen daarnaast tegen uiteenlopende regionale eisen aan, omdat er geen wereldwijde overeenstemming bestaat over circulair beleid. Het ontbreken van fiscale maatregelen die gerecyclede materialen aantrekkelijker maken dan primaire grondstoffen, versterkt dit probleem. Virgin materialen blijven vaak goedkoper, waardoor de overstap naar circulaire alternatieven wordt afgeremd.

"Lack of supportive CE policies and global consensus make it very hard for companies to transition." – Kirchherr et al.

Deze inconsistenties leiden ook tot conflicten in de manier waarop regelgeving wordt gehandhaafd, wat in de volgende paragraaf wordt besproken.

Tegenstrijdige handhavingsbenaderingen

Naast de onduidelijke kaders zorgen tegenstrijdige handhavingsmethoden voor extra verwarring. Regels van verschillende overheidsniveaus werken elkaar soms tegen en blokkeren organisaties. Een voorbeeld hiervan is de versnipperde aanpak tussen provincies, waarbij "transitiemakelaars" belast zijn met het implementeren van regionale circulaire initiatieven. Dit resulteert in inconsistente handhaving, afhankelijk van de prioriteiten van de regio. Bedrijven weten bovendien niet of ze moeten rekenen op "negatieve economische prikkels", zoals stortbelastingen, of "positieve prikkels", zoals subsidies en belastingverlagingen. Dit maakt strategische planning lastig.

Experts benadrukken het belang van "maatwerkoplossingen" die aansluiten bij specifieke circulaire bedrijfsmodellen, zoals product-als-dienst of grondstofterugwinning. Zonder deze consistentie blijft onduidelijke regelgeving een grote hindernis voor de overgang naar een circulaire economie.

sbb-itb-343ebd0

Barrière 5: Slechte samenwerking en losgekoppelde systemen

Gebrekkige samenwerking tussen betrokken partijen en een gefragmenteerde aanpak staan de systeembrede vooruitgang in de weg die nodig is voor een succesvolle circulaire economie.

Onvoldoende systeembrede samenwerking

Concurrentie tussen bedrijven belemmert samenwerking aanzienlijk. De angst om concurrentievoordeel te verliezen of gevoelige bedrijfsinformatie te delen, zorgt ervoor dat bedrijven minder open zijn in de uitwisseling van kennis en middelen – een cruciaal element voor circulariteit. Bovendien zijn bestaande toeleveringsketens volledig afgestemd op lineaire processen, wat de transitie naar een circulair model bemoeilijkt. Het is lastig om prikkels op elkaar af te stemmen, van ontwerp tot terugwinning, omdat de financiële voordelen ongelijk verdeeld zijn over de verschillende schakels in de keten.

Hoge transactiekosten vormen een extra obstakel voor samenwerking, vooral voor mkb-bedrijven. Het ontbreken van geïntegreerde digitale systemen leidt tot silo’s, waardoor de uitwisseling van materialen en data stagneert. Zonder gezamenlijke schaalvoordelen blijft het terughalen van producten vaak te duur.

Naast interne verbeteringen is het essentieel dat bedrijven cross-industriële samenwerkingen aangaan om een echte circulaire transitie mogelijk te maken.

Zwakke cross-industriële partnerschappen

Naast interne uitdagingen is externe samenwerking van groot belang om circulaire blokkades te doorbreken. Cross-industriële partnerschappen maken het mogelijk om verder te kijken dan individuele bedrijfsbelangen en te werken aan gezamenlijke waardemodellen die gericht zijn op bredere systeemeffecten. Uit een analyse van 43 casestudies over circulaire bedrijfsmodellen blijkt dat elk model te maken krijgt met aanzienlijke obstakels in de externe bedrijfsomgeving.

Het gebrek aan samenwerking tussen bedrijven, overheden en onderzoeksinstellingen vertraagt circulaire innovaties. Bedrijfsleiders die circulariteit zien als een "kans" in plaats van een "bedreiging" zijn eerder geneigd om externe netwerken te benutten en nieuwe oplossingen te zoeken. Toch kiezen veel organisaties nog steeds voor een geïsoleerde aanpak in plaats van netwerkgovernance, waarin coalities worden gevormd met partners die elk een specifieke rol vervullen.

"Network governance is about building a coalition of partners, which all fulfill a specific function in the network and are aligned by so-called transition brokers" – Professor Jacqueline Cramer, Amsterdam Economic Board

Zonder een gecoördineerde aanpak blijven kennishiaten en onduidelijke terminologie obstakels vormen. Dit maakt het voor verschillende belanghebbenden moeilijk om hun inspanningen op elkaar af te stemmen en praktische stappen te zetten richting circulaire implementatie.

Oplossingen: Organisatorische barrières aanpakken

De overgang naar een circulaire economie vraagt om directe en goed gecoördineerde acties. Hier zijn bewezen strategieën die kunnen helpen om obstakels te overwinnen.

Multi-stakeholder partnerschappen

Het aanpakken van samenwerkingsproblemen vereist een gestructureerde aanpak. Een goed voorbeeld hiervan is het circulaire inkoopexperiment van de Amsterdam Economic Board (2015-2024). In dit project werkten 48 organisaties samen, waaronder 27 gemeenten, 15 bedrijven en 6 onderwijsinstellingen in de regio Amsterdam. Door middel van een gefaseerde aanpak met leerprogramma's, reflectiesessies en gezamenlijke plannen werden productketens op mesoniveau getransformeerd met uniforme inkoopeisen.

Een belangrijke succesfactor was het inzetten van onafhankelijke "transitiemakelaars". Deze makelaars zorgden voor betere communicatie en brachten partners met verschillende rollen op één lijn. Daarnaast bleek het ontwikkelen van een gemeenschappelijke terminologie cruciaal om misverstanden te voorkomen. Het "triple-helix" model, waarbij industrie, lokale overheden en kennisinstellingen samenwerken, is effectief gebleken om complexe systeemuitdagingen aan te pakken.

Bedrijven kunnen hulpmiddelen zoals de "Ketensamenwerking Tool" gebruiken om succesfactoren en knelpunten in hun samenwerkingen te identificeren. Modellen zoals leasing of pay-per-use – waarbij producten terugkeren in de materiaalkringloop – bieden daarnaast praktische oplossingen.

Naast samenwerking zijn financiële prikkels essentieel voor het versnellen van de circulaire transitie.

Financiële ondersteuningsstructuren

Om financiële barrières te overwinnen, zijn subsidies en fiscale voordelen onmisbaar. Een voorbeeld is de Nederlandse "Circulaire Keten" subsidie, die tot €20.000 per ondernemer bood. Deze subsidie stimuleerde samenwerking tussen drie tot zes partijen binnen verschillende rollen, zoals mkb's, leveranciers en afnemers, en ondersteunde zo de gehele waardeketen.

Financieringsmechanismen kunnen ook tot 50% van de kosten dekken voor het inhuren van experts die bedrijven begeleiden bij het ontwikkelen van circulaire producten en diensten. Belastingvoordelen voor gerecyclede materialen maken deze materialen concurrerender. Daarnaast kan de overheid een verbindende rol spelen, zoals het "Nutriëntenplatform" laat zien, door innovatieve bedrijven te koppelen aan financiële instellingen.

"By advising on regulation, administration, financing... the government has managed to stimulate economic activity from the ground up without providing any further financial incentives." – Ellen MacArthur Foundation

Naast financiële ondersteuning zijn duidelijke regels en certificeringsstandaarden nodig om de circulaire economie verder te brengen.

Duidelijke regelgeving en certificeringsstandaarden

Om regelgevingsproblemen te overwinnen, is harmonisatie van wetgeving essentieel. Ambiguïteit in "einde-afval" regelgeving vormt een groot obstakel. Er is behoefte aan uniforme definities die duidelijk maken wanneer afval ophoudt afval te zijn en een secundaire grondstof wordt. Ook moeten traceerbaarheidssystemen worden ingevoerd om de oorsprong, samenstelling en levenscyclus van materialen vast te leggen. Dit garandeert veiligheid bij hergebruik.

Bouwvoorschriften moeten flexibeler worden, zodat hergebruik, deconstructie en het gebruik van secundaire materialen eenvoudiger wordt. Huidige duurzaamheidstools zoals LEED en BREEAM schieten tekort in het meten van circulariteit. Nieuwe indicatoren zijn nodig om zowel de milieu- als economische impact beter te beoordelen. Door over te stappen op waardegebaseerde inkoop in plaats van traditionele aanbestedingen, kunnen radicale circulaire innovaties worden gestimuleerd.

Praktische tips: gebruik digitale materiaalpaspoorten om materiaaleigenschappen vast te leggen, harmoniseer regionale regelgeving om verwarring te voorkomen, en betrek circulariteitsexperts in een vroeg stadium van infrastructuurprojecten.

Case Study: Hoe Retoertje.nl de circulaire economie ondersteunt

Retoertje.nl laat zien hoe obstakels binnen organisaties omgezet kunnen worden in kansen voor een circulaire economie. Het platform biedt een praktische aanpak door geretourneerde en overstock producten – vaak door grote retailers zoals Amazon als waardeloos beschouwd – opnieuw in de economische kringloop te brengen. In maart 2022 wist het bedrijf 90% van deze producten weer bruikbaar te maken, waarbij 93% van de totale input werd hergebruikt of opgeslagen voor toekomstig gebruik.

Kwaliteitscontrole als basis

Om de kwaliteit te waarborgen, ondergaan alle apparaten een grondige inspectie voordat ze worden verkocht. Elk product wordt schoongemaakt en getest om de functionaliteit te controleren. Ontbrekende onderdelen worden vervangen, en een uitgebreide database helpt bij het inschatten of herstel mogelijk is. Retoertje.nl werkt samen met lokale technische specialisten en leveranciers van onderdelen om hoogwaardige vervangingsmaterialen te verkrijgen. Daarnaast worden alle producten individueel gefotografeerd en voorzien van een gedetailleerde beschrijving op de website. Dit geeft klanten een helder beeld van wat ze kopen. Bovendien worden alle producten verkocht met garantie, wat het vertrouwen in tweedehands items vergroot.

Financiële voordelen door lagere prijzen

Naast het waarborgen van kwaliteit, biedt Retoertje.nl ook financiële voordelen. In Europa maken materiaalkosten 40–60% uit van de totale kosten voor productiebedrijven. Door producten aan te bieden tegen prijzen die onder de marktwaarde liggen, wordt circulair consumeren aantrekkelijker gemaakt. Dit helpt bedrijven hun afhankelijkheid van dure, primaire grondstoffen te verminderen en beschermt hen tegen de impact van prijsfluctuaties van schaarse materialen.

Minder afval door hergebruik

De financiële besparingen dragen ook bij aan het verminderen van afval. Retoertje.nl past de Reuse (R3)-strategie toe, waardoor de levensduur van producten wordt verlengd. Dit voorkomt dat bruikbare goederen voortijdig worden weggegooid. Op dit moment wordt wereldwijd slechts 7,2% van materialen hergebruikt. Door retourproducten en overstock een nieuw leven te geven, helpt Retoertje.nl economische groei los te koppelen van grondstoffenverbruik. Hun aanpak verlengt de levensduur van apparaten met meerdere jaren. Dit toont aan hoe het platform niet alleen obstakels overwint, maar ook een versnelling brengt in de overgang naar een circulaire economie.

Conclusie: Barrières wegnemen voor een circulaire economie

De overgang naar een circulaire economie vraagt om een gezamenlijke inspanning van organisaties, beleidsmakers en platforms. Hoewel interne weerstand, gebrek aan kennis, financiële obstakels, zorgen over kwaliteit en onduidelijke regelgeving de transitie bemoeilijken, zijn deze uitdagingen te overwinnen met gerichte strategieën.

Samenwerking speelt hierin een sleutelrol. Zoals Abdulaziz AlJaber van de University of Birmingham benadrukt:

"Clear communication and coordination towards a common goal between all parts of the supply chain is critical for a CE to work efficiently".

Door multi-stakeholder partnerschappen kunnen kennis en technische expertise worden gedeeld, wat het vertrouwen in gerecyclede materialen vergroot. Deze aanpak leidt tot concrete innovaties en versterkt de gehele waardeketen. Financiële steun en uniforme certificeringssystemen maken circulaire alternatieven bovendien aantrekkelijker en concurrerender.

Een goed voorbeeld hiervan is Retoertje.nl. Dit platform inspecteert retourproducten en overstock, herverdeelt deze en verkoopt ze met garantie. Hierdoor wordt de kloof tussen vraag en aanbod van hergebruikte producten kleiner. Tegelijkertijd verlaagt dit de materiaalkosten – die in Europa 40–60% van de totale productiekosten uitmaken – en voorkomt het dat bruikbare goederen als afval eindigen. Dit soort initiatieven laat zien hoe samenwerking en kwaliteitscontrole de overgang naar een circulaire economie kunnen versnellen.

De cijfers spreken boekdelen: jaarlijks produceert de EU meer dan 2,5 miljard ton afval, terwijl Nederland een circulair materiaalgebruik van slechts 27,5% bereikt. Het aanpakken van organisatorische barrières vraagt om voortdurende educatie, strategische samenwerkingen en platforms die de circulaire economie toegankelijk maken. De besproken strategieën vormen een stevige basis voor een succesvolle transitie naar een circulaire economie.

FAQs

Wat is een goede eerste stap om intern met circulariteit te beginnen?

Het formuleren van heldere ambities is een uitstekende eerste stap. Door interne stakeholders vanaf het begin te betrekken, zorg je ervoor dat er breed draagvlak ontstaat en iedereen dezelfde richting op kijkt. Maar daar stopt het niet. Het is net zo belangrijk om de houding en het gedrag binnen de organisatie goed in de gaten te houden en, waar nodig, bij te sturen. Dit maakt het mogelijk om de overgang naar circulariteit op een duurzame manier te verankeren. Zo creëer je een stevige basis voor echte verandering.

Hoe maak je gerecyclede materialen betaalbaar in je businesscase?

Het betaalbaar maken van gerecyclede materialen kan worden bereikt door het inzetten van circulaire verdienmodellen. Denk hierbij aan opties zoals pay-per-use, leasing of terugkoopcontracten. Deze modellen bieden niet alleen flexibiliteit, maar maken het ook mogelijk om materialen efficiënter te hergebruiken.

Een andere aanpak om kosten te verlagen is door te profiteren van schaalvoordelen en efficiënte logistieke processen. Door grotere volumes te verwerken en transport slimmer te organiseren, kunnen bedrijven hun kosten aanzienlijk drukken.

Daarnaast zijn er handige tools beschikbaar, zoals de Quick Scan CBM, die helpen om kosteneffectieve strategieën te identificeren. Samenwerken met andere partijen of het ontwikkelen van nieuwe marktstrategieën kan ook een groot verschil maken. Door kosten en risico's te delen, wordt recycling niet alleen aantrekkelijker, maar wordt ook de businesscase versterkt. Dit maakt hergebruik een haalbare en winstgevende optie.

Hoe bewijs je de kwaliteit van gerecyclede materialen aan inkopers?

Consistente kwaliteitsmodellen spelen een cruciale rol bij het aantonen van de kwaliteit van gerecyclede materialen. Ze beoordelen zowel de productfunctionaliteit als de materiaaleigenschappen, zoals degradatie en mogelijke verontreinigingen. Daarnaast maken kwaliteitsbeoordelingskaders het mogelijk om de milieuprestaties en de impact van het recyclingproces te meten. Dit geeft inkopers meer zekerheid over de betrouwbaarheid en geschiktheid van gerecyclede materialen voor hun toepassingen.